غروب
 
لینک دوستان
دلتنگم و دردمند اما افسوس

دلتنگی و اندوه مرا پایان نیست

هرچند که دیدار تو درمان من است

دیدار تو در دایره ی امکان نیست


سلام و درود

برگردان شعری از  "ابوالقاسم الشابی" را بخوانید در اینجا:

رودخانه برفی

و در اینجا :

شعرانه

[ سه شنبه چهارم شهریور 1393 ] [ 18:11 ] [ باران ]
فرا رسیدن ماه مهربان را تبریک می گویم.
با چند سه گانی و یک سپید در خدمتتان هستم.

سه گانی:

۱-

نیمه شب وقت سحر

لحظه ی سبز سجود

آسمان غرق تماشای تو بود

۲-

یک طرف شما نشسته اید

یک طرف تمام رنجهاست ؛

راستی ! خدا کجای ِ قلب ماست؟

۳-

چه شبهایی که دل بستم ،

به نجواهای خاموشت ؛

تو کاجی سوزنی بودی و من در فکر آغوشت..


عمر کوتاه

خوش به حال علف هرز

نه ریشه ای عمیق در دل خاک دارد

که نگران خشکیدنش باشد

نه ساقه ای تنومند

که هراس بریدن ،

 خواب از سرش برباید..

نه ثمری ،

و نه رنگ رخسار و عطر دلفریبی

که کابوس چیده شدن بیازاردش

با آواز نسیم می رقصد

با نوازش آفتاب لبخند می زند

و سرانجام ،

زیر پای کودکی بازیگوش

آرام...جان می دهد.

 

زهرا ابومعاش

[ دوشنبه نهم تیر 1393 ] [ 14:39 ] [ باران ]

 

هر قدر انبوه، 

بیرون می آید ماه من از پشت این ابر؛

پس اندکی صبر...


"صبح صادق" را بخوانید در:

سیولیشه

 

و برگردان شعری از "محمود درویش" را بخوانید در:

شعرانه

[ یکشنبه یازدهم خرداد 1393 ] [ 21:0 ] [ باران ]
هیچ کس نیست در این گوشه ی شب

جز من و سایه ی تنهایی من

 

دل بریدم من از این قوم و تبار

باز من ماندم و سودایی من

 

همدمی نیست برای دل ِ تنگ

جز تو ای شعله ی رویایی من

 

جز تو ای عشق ، لهیب پنهان

زیر خاکستر شیدایی من

 

سایه ای مانده فقط از دلدار

محو در سایه ی رسوایی من

 

سایه ای کز دل و جانم برده

تاب و آرام و شکیبایی من

 

تا سحر خواب زچشمانم برد

یاد او در شب یلدایی من

 

باز جنگ است میان دل و دین

بین پنهانی و پیدایی من

.

.

هیچ کس نیست در این گوشه ی شب

جز من و سایه ی تنهایی من...

 

[ دوشنبه هشتم اردیبهشت 1393 ] [ 0:33 ] [ باران ]
سلام و عرض ادب و احترام.

با چند سه گانی پرونده امسال وبلاگم را می بندم و  امیدوارم سال جدید سالی پر از خیر و برکت و شادی و

آرامش باشد. 

 

۱-

روزهای آخر اسفند،

عشق را هم می خرند ؛

مهربانی را به چند ؟

۲-

معمای عجیبی ست

تو هرچه کهنه تر زیباتری باز..

عجب عشق غریبی ست!

۳-

زندگی ،

رقص تند پاندول است

بین نور و تیرگی ..

 

[ دوشنبه بیست و ششم اسفند 1392 ] [ 17:10 ] [ باران ]
رویای من بودی ، چرا

کابوس من گشتی کنون؟

بر بوم بی رنگ دلم

طرحی کشیدی رنگ خون

*

کو آن نگاه آبی ات ؟

آهنگ ِ سنتور لبت

تصنیف ِ من می خواهمت

بیماری و عشق و تبت

*

تنها تو بودی در دلم

فرمانروای جان و تن

امروز هم هستی ولی

چون زخم در هستیِ من

*

تو پاره ی قلب منی

یک غده ی لبریز خون

چون تازیانه بر تنی

ژرفای دردی نیلگون

*

نه من نبی بودم ، نه تو

نمرود بر روی زمین

پس این همه هیمه چرا

افروختی در دل چنین

*

تقدیر من بودی چرا؟

این است تدبیر قضا؟

زنده در آتش سوختن

"بردا..سلاما" *..کو؟ کجا؟

*

خاکستری مانده فقط

از شور و شیدایی ما

جز بردباری چاره کو؟

 جز صبر بر حکم خدا..

 

 * "قلنا يا نار كوني بردا وسلاما على إبراهيم"

 

زهرا ابومعاش  اسفند ۱۳۹۲

 

[ یکشنبه چهارم اسفند 1392 ] [ 0:9 ] [ باران ]

بعدازظهر روز پنجشنبه 26 دی ماه 1392، جلسه‌ی هفتگی  نقد شعر کوتاه در فرهنگسرای رسانه برگزار شد. این جلسه به نقد «سه‌گانی» که یکی از قالبهای شعر کوتاه معاصر است، اختصاص داشت. آنچه در این نوشتار می‎‌خوانید، برداشت شخصی من درباره مباحث مطرح شده در این جلسه است و الزاما نظر استادان سه‌گانی و شاعران سه‌گانی‌پرداز نیست .

در این جلسه، ابتدا دکتر علیرضا فولادی، به بیان این نکته که سه‌گانی، انسجام‌بخشی به شعر کوتاه فارسی، و ایرانی‌سازی این نوع شعر است پرداخت و توضیح داد که هر شعر سه‌مصراعی الزاما سه‌گانی نیست و تنها شعری که ویژگیهای ژانریک سه‌گانی را داشته باشد، سه‌گانی به حساب می‌آید و این ویژگیها، بدان دلیل ژانریکند که الگوهای موروثی دارند.

در ادامه، منتقدان مطالب خویش را بیان کردند. انتقادات مطرح شده در چند محور زیر، خلاصه می‌شد:

1.     سه‌گانی، گسترش امثال نوخسروانی است.

2.     محتوا و مضمون قالب سه‌گانی چیست و به چه اموری می پردازد؟

3.     ضرورت وجودی سه گانی چیست؟ به عبارتی، چه ویژگی خاصی در سه‌گانی هست که در دیگر قالبهای شعری وجود ندارد و چه چیزی باعث می‌شود که شاعری به سمت سه‌گانی برود؟

4.     تئوریهای موجود درباره سه‌گانی کاملا واضح نیستند.

 

در ادامه، خلاصه‌ی پاسخهایی را که به این انتقادات داده شد، همراه با نظر شخصی خودم می‌نویسم:

1.     یکی از منتقدان به نکته‌ی ظریفی اشاره داشتند و آن، این که: کاری که سه‌گانی کرد، شبیه این است که یک زیرخاکی با ارزش را از دل خاک بیرون بیاورد و پس از پرداخت آن و تمیز کردنش، آن را در موزه‌ای در معرض دید علاقه‌مندان به آثار باستانی بگذارد.

به نظر من این کار را در اصل، مهدی اخوان ثالث انجام داد که خسروانی را از دل ادبیات کهن بیرون کشید، گرد و خاکش را تکاند، نامش را به نوخسروانی تغییر داد و چند نمونه‌ی معاصر ارائه داد. کار اخوان درست مانند این بود که زیرخاکی با ارزشی را از دل خاک بیرون بیاورد و در موزه‌ای پشت ویترین قرار دهد تا مردم علاقه‌مند به آثار باستانی از دور تماشایش کنند. اما کاری که سه‌گانی کرد این بود که این عتیقه‌ی دور از دسترس را به تحفه‌ای امروزی تبدیل کند که همگان بتوانند از زیباییهای آن لذت ببرند و در فضای محدود موزه‌ها باقی نماند و مورد استفاده‌ی شاعران امروز قرار گیرد. سه‌گانی، متناسب با اقتضای زمانه، زبان و فرم و نوع نگاه نوخسروانی را تغییر داد، زبانش را امروزی کرد، محدودیت وزن را شکست و سه گانی نیمائی را ابداع نمود، محدودیت قافیه را نیز شکست و بر فرم اصلی نوخسروانی 5 فرم اصلی و 4 فرم فرعی دیگر نیز افزود، به محتوای نوخسروانی توسعه‌ی بی حد و حصر بخشید و سه‌گانی سپید را هم برای سپید‌سرایان به ارمغان آورد. ابداع در لغت به معنی نوآوری است. کسی که در هر زمینه‌ای کار جدیدی ارائه دهد، مبدع به حساب می آید. پس چگونه است که با وجود این‌همه نوآوری نتوانیم واژه‌ی ابداع را برای سه‌گانی به کار ببریم ؟

     درواقع ، سه‌گانی از نوادگان خلف خسروانی است که در قرن بیست و یکم نفس می کشد و با شرایط این قرن همراه شده است. به نظر من، شیوه‌ی معرفی و ارائه‌ی این قالب نیز بسیار هوشمندانه و روزآمد بود. امروزه کاربران فضای مجازی روز به روز بیشتر می‌شوند و معرفی یک کار جدید در فضای مجازی بازتاب گسترده‌ای دارد. سال 89 من نام خسروانی و نوخسروانی را از وبلاگ تخصصی سه گانی خواندم و شناختم که به عنوان پیشینه‌ی این قالب معرفی شده بودند. این موضوع نشان می‌دهد که سه‌گانی یک جریان بی‌ریشه نیست که قارچ‌وار در زوایای تاریک و پنهان بوستان ادب پارسی رشد کند، بلکه جریانی ریشه دار و اصیل است و این یکی از ویژگیهایی است که آن را از سایر قالبهای فراوانی که به سرعت طلوع و غروب می‌کنند ، متمایز می‌سازد.

 

2.     در پاسخ به نقد دوم، نظر شخصی من این است که امروزه دیگر آن مرزبندی پیشین میان محتوای قالبهای شعری از بین رفته است. امروزه غزلهایی می‌خوانیم اجتماعی، سیاسی و حماسی؛ با این که حتی معنی واژه‌ی غزل، سخنان عاشقانه است و اصولا غزل برای سرودن شعر عاشقانه به کار می‌رفته است. این مطلب در مورد دیگر قالبهای شعری چون دوبیتی و رباعی و... نیز صدق می‌کند. اما موضوع سه‌گانی چه می‌تواند باشد؟ سه‌گانی از نظر من قالبی فراگیر است که می‌توان آن را در باره‌ی هر موضوعی، چه عاشقانه باشد، چه اجتماعی و چه عارفانه، سرود و این از محاسن برجسته‌ی آن است. به عبارت دیگر، موضوع شعر در سه گانی می‌تواند الهام گرفته از طبیعت، انسان و جامعه باشد. نمونه‌های خوبی که در فضای مجازی می‌خوانیم گواه این مدعاست.

 

3.     و اما در مورد ضرورت وجودی سه‌گانی یا به عبارتی ضرورت سرودن شعر سه‌گانی، این سؤال پیش می‌آید که آیا می‌توان از یک رباعی‌پرداز پرسید چرا در قالب رباعی شعر می‌گویی؟ و آیا می شود از یک غزلسرا پرسید که چرا به غزل روی آوردی و مثلا شعر سپید و نیمایی چه کم از غزل دارند؟ این مسئله بیش از هر چیز به ذوق و سلیقه‌ی شاعر بستگی دارد. شعر، خود قالبش را می‌یابد و شاعر، بهتر از هر کسی می داند احساسات و اندیشه‌هایش را در چه قالبی ارائه کند. قالبها بر دیگری برتری ندارند و هر شاعری به فراخور ذوق و علاقه و استعداد خویش به سمت یک یا چند قالب شعری گرایش پیدا می‌کند.  سه‌گانی هم قالبی است در کنار دیگر قالبهای شعری. قالبی که هم شماری از شاعران را جذب خویش کرده است و هم تعداد زیادی از علاقه‌مندان شعر و ادبیات را، بی آن که بخواهد جای قالب دیگری را تنگ کند.

 

4.     مورد دیگری که اشاره شد این بود که سه گانی هنوز تئوریزه نشده و تمام مطالبی که درباره‌ی سه‌گانی نوشته شده است، صرفا فرض اولیه است. دکتر فولادی نیز تأکید کرد که تمام مطالب تئوریک درباره‌ی سه‌گانی، در حد پیش‌نویس می‌باشد و روندی در حال تکامل دارد که مرحله به مرحله و با توجه به سه گانیهای ارائه شده، شکل می‌گیرد و پیش می رود. با این حال، به نظر بنده که از آغاز با این جریان همراه بوده‌ام، این روند، کاملا اثربخش بوده است.

 

به‌هرحال، برگزاری این جلسات گفتمان اندیشمندانه و منتقدانه در یک فضای سالم ادبی کار ارزشمندی است که جا دارد از برگزارکنندگان محترم این جلسه تشکر کنم.

در پایان این نوشتار، از تمام شاعران، استادان و ادب‌دوستان  تقاضا دارم بگذارید تمام قالبهای شعری در یک فضای دمکراتیک ادبی کنار یکدیگر نفس بکشند . بی‌شک خرد جمعی، بهترینها را برمی‌گزیند و جاودانه می سازد.

 

زهرا ابومعاش  -   بهمن 1392

[ سه شنبه یکم بهمن 1392 ] [ 16:46 ] [ باران ]
تقدیم به بانوی بزرگ و بی  نظیر اسلام  حضرت زینب (س)  :

 

بهشتی؟!.. یا بهشتی زیر پایت؟

طنین شیرِ مردان در صدایت

تو تندیس شجاعت کوه صبری

به تو، بر عرش می نازد خدایت

 

*  *  *

چهل روز بر آل احمد چه رفت

بر آن سرو باغ محمد چه رفت

چهل روز خورشید در سوگ بود

که خود دید بر ماه و فرقد چه رفت

 

*  *  *

سنگ ریزه می شود به پای تو ،

قامت ِ بلند کوه ؛

زینت ِ پدر .. بزرگ دخت باشکوه ! *

  

* سه گانی بالا با الهام از این سه گانی جناب آقای کرمی سروده شده است :

کاش سنگ می شدم کنار تو

ای درخت ریشه در ستیغ کوه

صخره مرد باشکوه

[ جمعه پانزدهم آذر 1392 ] [ 22:35 ] [ باران ]
سلام و درود بیکران . عید بزرگ قربان را به همگان تبریک می گویم .

امسال روز تولدم با این عید فرخنده مصادف شد و من آن را به فال نیک می گیرم.

این بار با شعری طولانی به روزم اما کمی متفاوت . شعری که در آغاز ، کودکانه است اما کم کم سر از دنیای آدم بزرگها در می آورد !

امیدوارم کاستیهایش را هم بر من ببخشید و هم یادآوری کنید.

 

"پاییزه و پاییزه "

"برگ درخت می ریزه"

روی زمین پر از برگ

بازم بارون و تگرگ

برهنه شد شاخه ها

پیچیده سوز ِسرما

......................

آهای آهای باغبون !

عزیز دل.. مهربون !

یاس سپیدت چی شد ؟

لاله و بیدت چی شد ؟

سبزه و بلبلت کو ؟

سوسن و سنبلت کو ؟

یادت میاد بهارو ؟

نغمه ی جویبارو ؟

بهار من اینجا بودم

میون گلها بودم

"دلم" می خواست بمونه

پیشت به هر بهونه

دلم همینجا موندش

لای درختا موندش

حالا میون برگا

ببین افتاده تنها

بی مونس وهمزبون

بی یار بهتر از جون

زیرِ یه عالمه برگ

دلم منتظر ِ مرگ...

.......................

بهار یه روز میاد باز

با کلی عشوه و ناز

درختا بیدار میشن

لباس نو می پوشن

دوباره عطر گلها

می پیچه تو باغ ِ ما

دلم میشه درختچه

میون قلب باغچه

پر از شکوفه ی سیب

معطر و دلفریب

......................

آهای آهای باغبون !

عزیز دل مهربون !

دیدی دلم پیشت موند ؟

ترانه هم واست خوند ؟

ترانه ی یک درخت

که عاشقت بوده سخت

درختی از جنس دل

ساده و سبز و خوشگل

هم توی قلب خاکت

هم توی قلب پاکت

دلم دوانده ریشه

پاییز..بهار..همیشه !

زهرا ابومعاش   مهر ۱۳۹۲  

[ چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1392 ] [ 0:2 ] [ باران ]
سلام و درود.

شعری از "جبران خلیل جبران" را می توانید در اینجا بخوانید :

رودخانه برفی

 

[ شنبه بیست و سوم شهریور 1392 ] [ 0:40 ] [ باران ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

پاک و ساده اند
فکر بادبادک و عروسکند
شعرهای من هنوز کودکند...
امکانات وب

شعرانه، سایت تخصصی شعر ایران و جهان